Διεύθυνση: Αγ. Παντελεήμονος Καναλλάκι 480 62

Η μονή συχνότατα μνημονεύεται στα Βυζαντινά συγγράμματα, τόσο στα πολιτικά, όσο και στα εκκλησιαστικά. Ακόμα πιο συχνά μνημονεύεται στα συναξάρια. Στους τελευταίους μάλιστα αιώνες του κράτους, ο ναός ήταν άκρως σημαντικός λόγω του πλησίον ανακτόρου των Βλαχερνών. Εδώ εκκλησιαζόταν στα χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ο βασιλιάς και οι αυλικοί. Στην συνοικία αυτή, την ονομασμένη «Κοσμίδιον», και στην έξω των χερσαίων τειχών χώρα, στρατοπέδευσαν όχι μόνο οι πολιορκήσαντες την Κωνσταντινούπολη Άραβες και Βούλγαροι, αλλά και οι Σταυροφόροι της Δ' Σταυροφορίας.

Παλαιότερα εθεωρείτο πως ο ναός ανεγέρθη από την αυτοκράτειρα Πουλχερία και το σύζυγό της Μαρκιανό, την περίοδο 450-3. Ασφαλέστερη θεωρείται η χρονολόγησή του την περίοδο του αυτοκράτορα Ιουστίνου Α' (518-27), όπως παραδίδεται στο έργο τού Προκόπιου και σε επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας. Η εκκλησία πυρπολήθηκε επί Ρωμανού Δ' Διογένη, και στην συνέχεια ο Ανδρόνικος Β' ο πρεσβύτερος την ανέγειρε και την διεύρυνε. Οι Σταυροφόροι την μετέτρεψαν σε Λατινική. Σώζονται πολλές επιστολές τού Πάπα Ιννοκέντιου Δ' προς τον αρχιερέα της εκκλησίας των Βλαχερνών. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ατταλιώτη, η εκκλησία πυρπολήθηκε το 1070, ξανακτίστηκε και ξαναπυρπολήθηκε το 1434. Από τις πολλές πυρκαγιές που δεινοπάθησε, συμπεραίνουμε ότι η εκκλησία είχε ξύλινη σκεπή, όπως αυτές του Στουδίου και του Μανουήλου. Λόγω των ιερών κειμηλίων του ναού, πολλοί πιστοί εκκλησιαζόταν εδώ. Κατά την Άλωση, οι Οθωμανοί βρήκαν τον ναό ερειπωμένο. Αργότερα, το κτήμα έγινε ιδιοκτησία Οθωμανού, ο οποίος καρπωνόταν τα πλούσια δωρίσματα των Χριστιανών. Επάνω από το αγίασμα είχε κτιστεί μια κατοικία. Στον περίβολο συγκατοίκησαν Ατσίγκανοι, που είχαν διωχθεί από τα σπίτια τους. Τον ναό αγόρασε η συντεχνία των Γουναράδων και ανέγειρε έναν ναό επάνω από το αγίασμα, που σώζεται μέχρι σήμερα.

Το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται 2,5 χλμ. βορειοανατολικά του χωριού Κυψέλη (παλαιά ονομασία Τουρκοπάλουκο), κοντά στην όχθη του ποταμού Κωκυτού.

Το καθολικό κτίστηκε από το Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β' Δούκα το 1242 όπως μαρτυρεί πλίνθινη επιγραφή στο τύμπανο του νότιου παραθύρου της εγκάρσιας καμάρας. Σε μεταγενέστερη φάση κτίστηκαν τα πλευρικά προσκτίσματα (παρεκκλήσια), και στα τέλη του 13ου αιώνα ο νάρθηκας. Σύγχρονη με το καθολικό είναι η Τράπεζα της μονής που έχει μεταβληθεί σε ναό του Αγίου Γεωργίου. Οι τοιχογραφίες του καθολικού ανάγονται στο 17ο - 18ο αιώνα. Για τη Μονή δεν υπάρχουν ιστορικές πληροφορίες.

Το καθολικό του μοναστηριού είναι σταυρεπίστεγος ναός, με παρεκκλήσια και ασύμμετρο περίστωο. Εντυπωσιακή είναι η στέγαση, εξωτερικά του μνημείου με μονοκλινείς, δικλινείς, τετρακλινείς ή τρουλωτές στέγες, ενώ πήλινα διακοσμητικά μοτίβα κοσμούν τις εξωτερικές πλευρές του ναού. Στο εσωτερικό της εκκλησίας σώζονται ελάχιστες τοιχογραφίες, κυρίως στο χώρο του Ιερού και σε άσχημη κατάσταση. Από το παλιό μοναστήρι σώζονται σήμερα το καθολικό και η Τράπεζα, που βρίσκεται νότια του καθολικού και έχει διαμορφωθεί σε εκκλησία, αφιερωμένη στον Αγίου Γεώργιο.

Από την Αμμουδιά, περνώντας στην απέναντι όχθη του Αχέροντα, κοντά σε ένα μικρό λόφο στην ακτή, υπάρχει το εκκλησάκι της Αγίας Ελένης. Η διαδρομή έως εκεί είναι σύντομη, αλλά από το λόφο μπορεί κανείς να απολαύσει την πανοραμική θέα όλης της πεδιάδας του Δέλτα και ιδιαίτερα του έλους της Βαλανιδοράχης.

Στο χωρίο Χόχλα κοντά στο Καναλάκι είναι χτισμένο το Μοναστήρι Αγίας Παρασκευής της Οσιομάρτυρος. Δέν γνωρίζουμε πότε ακριβώς κτίσθηκε η Ιερά Μονή Πούντας ούτε πού οφείλει το όνομά της. Υπήρξε πλούσια Μονή και μέχρι τὸ 1913 συντηρούσε Σχολαρχείο.

Σύμφωνα με την παράδοση, στην Ιερά Μονή, μαρτύρησε η Αγία Παρασκευή και εκεί υπάρχει και ο τάφος της (στο δεξιό κλίτος του καθολικού). Δίπλα στον Τάφο βρίσκεται και η μεγάλη ωοειδής πέτρα πάνω στην οποία στηρίχθηκε η Αγία προσευχόμενη κατά την στιγμή του αποκεφαλισμού της και όπου πολλά θαύματα γίνονται κατά καιρούς στούς διαφόρους προσκυνητές. Το μοναστήρι γιορτάζει κατά την 26η Ιουλίου συγκεντρώνοντας πολλούς προσκυνητές από όλη την Ελλάδα.

Βρίσκεται κτισμένο στην κορυφή του ομώνυμου λόφου  στο κτήμα των αδελφών Ζέρη .Ανακαινίστηκε από τον Ιωάννη Ζέρη στη μνήμη της κόρης του .Η θέα είναι καταπληκτική .Μπροστά σου απλώνεται το Ιόνiο με τους Παξούς Δυτικά και τη Λευκάδα ανατολικά ενώ βορειοδυτικά βλέπει ο επισκέπτης την Πάργα πιο πάνω  την Ανθούσα και στο βάθος  την Αγιά.

Η εκκλησία Άγιος Σώστης είναι από τις πιο ιδιόρρυθμες της περιοχής. Χτισμένη στο βαθούλωμα που σχηματίζεται από δύο κολλημένους τεράστιους βράχους, από τους οποίους ο ένας χρησιμεύει ως προστατευτικό τείχος της εκκλησίας, είναι γεμάτη εικόνες και συνδέεται με διάφορες τοπικές παραδόσεις.
Βρίσκεται στην ερημική παραλία του Άγιου Σώστη σε απόσταση ενός χιλιομέτρου νότια της παραλίας Σαρακήνικο.
Η οδική πρόσβαση είναι αρκετά δύσκολη και για το λόγο αυτό είναι προτιμότερο ως μεταφορικό μέσον τα πλοιάρια που κάνουν εκδρομές ή θαλάσσιους περιπάτους στην Πάργα, σε μια διαδρομή 20 λεπτών περίπου.

Σε μικρή απόσταση από την Πάργα, βρίσκεται η βραχονησίδα του Αγίου Νικολάου Μονολιθίου.

Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, στο τέλος του 19ου αιώνα ένας ναυτικός, ο οποίος είχε ναυαγήσει στη βραχονησίδα και σώθηκε, έκτισε στον βράχο ένα μικρό ξωκλήσι, αφιερωμένο στον προστάτη των ναυτικών Άγιο Νικόλαο.

Στις μέρες μας, στο νησάκι γίνονται μονό ιδιωτικές λειτουργίες όταν ο καιρός το επιτρέπει, με την ενορία Πάργας να έχει αναλάβει τη συντήρηση της εκκλησίας.